m
Populaire berichten
Volg ons
Pagina’s
HomeGeen categorieWaar bevindt zich de Kroepansweg in Heino?

Waar bevindt zich de Kroepansweg in Heino?

Vandaag ben ik op weg naar de Kroepansweg  in Heino. Ik hoor u al denken, waar is dat in Heino en wat betekent die vreemde naam? Het woord Kroepan (Kroepin/Kroeponder) was vroeger de naam voor een sluipweggetje door struikgewas al of niet met wal. En de Kroepansweg ligt tussen de Lemelerveldseweg en de Verversweg en is op weinig kaarten te vinden.

Aan de Kroepansweg staat maar één huis. Een heel origineel tot woonhuis verbouwde witte boerderij met een echte hooiberg, dat nog uit 1842 stamt. Een heel vredig plekje om te wonen. Maar wat me al jaren opviel, dat in de wei ervoor een bord hing met de naam “Haras du Bonan”. Een bijzondere naam, daar wil ik meer van weten en daarom ben ik op weg naar het enige huis aan de Kroepansweg. Voor meer informatie: zie De Boekenserie Oud Boerenland, deel 2: De Veldhoek met de Stoeven, van de Vereniging van Heemkunde Omheining.

Haras du Bonan

Nadat ik om een gesprek had gevraagd word ik vriendelijk ontvangen door Kees Boekel en Ingrid Nanninga. En daar komt de naam “Bonan”, BO (Boekel) en NAN (Nanninga) vandaan. De naam “Haras” is een frans woord voor paardenhouderij. Nadat ik gehoord heb dat Ingrid en Kees een drietal Franse wedstrijdpaarden (dravers die voor de sulky lopen) hebben is mij de herkomst van de naam “Haras du Bonan” duidelijk.

De paarden van Kees en Ingrid

In Frankrijk is deze paardensport erg groot. Momenteel wordt er in Frankrijk een paard van hen getraind en neemt daar deel aan wedstrijden. Thuis loopt nu het lievelingspaard van Ingrid: Valognes. Zij is nu fokmerrie van twaalf jaar en kan goed alleen zijn, maar  ook met andere paarden prima overweg . Het derde wedstrijdpaard is gestald in Koekange. Hier in Nederland is de drafsport minder populair geworden en zijn er maar enkele banen voor draverijen, o.a. Duindigt in Wassenaar, Victoria Park Wolvega en in het stadspark van Groningen.

Een ontgroening met grote gevolgen

Hoe komen jullie zo met deze sport in aanraking was mijn vraag. “Toen ik in Groningen ging studeren” zegt Kees, “bleek een bezoek van de nieuwe studenten aan de renbaan een onderdeel van de ontgroening te zijn. Er werd dan ook een race gehouden met Groninger studenten op de sulky. Daaraan heb ik tijdens mijn studie ook zelf diverse keren mee gedaan. En als je dan als een echte pikeur meedoet aan een wedstrijd en wint, dan ben je verkocht”.

Dit was het begin van een hobby, die Kees nog steeds beoefent. Hij rijdt geen wedstrijden meer, maar traint regelmatig nog met zijn paard. Bij zijn huis heeft hij een klein parcours ,wat op een atletiekbaan lijkt. Een multifunctionele baan ,want zelfs de volleybal dames doen hier momenteel hun buiten training.

Briesende paarden die hijgen in je nek

Wat vind je mooi aan deze sport was mijn laatste vraag. “Het samenspel tussen mens en paard ,het samen presteren op een traject van 2000-3000 meter met een snelheid van 40 á 50 km/uur. En dan tijdens de race het geluid van  briesende paarden achter je, die hijgen in je nek. Dat is magisch”. Kees en Ingrid, hartelijk bedankt voor dit bijzondere inkijkje bij “Haras du Bonan”.

Valognes, de twaalfjarige fokmerrie
Beoordeel dit artikel: